Είναι περίεργο πώς κάποια πράγματα δεν είναι σημαντικά αλλά επιδρούν στη ζωή σου με κάποιον μυστήριο τρόπο. Μια κουβέντα σε ένα μπαρ, ένα κομμάτι που θα ακούσεις, μια ταινία που θα δεις, πράγματα που κάνεις κάθε μέρα και ποτέ δεν σου φαίνονται αξιοπρόσεκτα, καμιά φορά σε χτυπάνε εκεί που δεν περιμένεις. Είναι και αυτά, όπως όλη η ζωή, θέμα σωστού timing και σωστού positioning, όπως λέγαμε με ένα φίλο.
Σωστό timing είχα με τη Frances Ha. H Frances Ha είναι η ηρωίδα της ομώνυμης ταινίας, δημιούργημα του Noah Baumbach και της Greta Gerwig. Μια 27χρονη κοπέλα που έχει μετακομίσει στη Νέα Υόρκη, είναι χορεύτρια αλλά όχι ακριβώς, έχει σχέση πάθους με την κολλητή της, δεν έχει λεφτά και αυτοπροσδιορίζεται "undateable". Η Frances Ha είναι γέννημα του mumblecore, ξέρετε, αυτές οι indie ταινίες που δεν έχουν υπόθεση, έχουν πολύ μπλα μπλα, λίγο budget και γενικά είναι πολύ γουάο και αλτέρνατιβ και Lena Dunham. Να, η Dunham π.χ. είναι και αυτή παιδί του κινήματος και το "Girls" ξεκίνησε ως παραλλαγή του σε σειρά, για να καταλήξει το indie "Sex and the City": μια σουρεαλιστική και μεγαλοποιημένη παρωδία του εαυτού του, μόνο που αντί οι ηρωίδες να είναι καλλίγραμμες και να μιλάνε για πίπες, είναι παχουλές και μιλάνε για πίπες. Α, σόρι, το "Girls" είναι διαφορετικό, αγκαλιάζει τα γήινα πρότυπα, όπως αυτό της Dunham, μιας νευρωτικής αποτυχημένης συγγραφέως - το ανάλογο της Μπρουκλινέζας Carrie Bradshaw, η οποία χαώνει τη ζωή της και το σώμα της με μοναδικό τρόπο. Bullshit, που θα 'λεγαν και οι Αμερικάνοι.
Λίγο η ζέστη, τα λόγια του παπά, το κορμί, το αλάτι, τα άσπρα πουλιά, θυμηθήκαμε τα τραγούδια που ακούγαμε τα καλοκαίρια που πέρασαν. Μπορεί να μην τα βάλαμε ποτέ από μόνοι μας στο mp3 player ή στο walkman, εκτός από συγκεκριμένες περιστάσεις που θέλουμε να ξεχάσουμε, αλλά ξέρουμε απ' έξω μέχρι και τα "oooh", τα "oh yeah" και τις ανάσες των τραγουδιστών. Τραγουδιστών που η καριέρα τους κόπηκε απότομα, αλλά θα τους θυμόμαστε πάντα ως τον τάδε που "έλεγε αυτό ρε συ, θυμάσαι που το ακούγαμε ΣΥΝΕΧΕΙΑ τότε;".
Πιστεύω ότι αρκετοί από εσάς θα έχετε νιώσει την ξενέρα όταν ακούς τις πρώτες νότες του "Under Pressure" και μετά τον τάχα μου λάγνο ψίθυρο του Vanilla Ice, "Ice Ice Baby". To πρώτο hip hop κομμάτι που έφτασε στην κορυφή των Αμερικάνικων τσαρτ και ένα από τα πιο αγαπημένα "κακά" κομμάτια όλων των εποχών, χάρισε στον ατάλαντο ράπερ τα 15 λεπτά διασημότητας που του αναλογούσαν (και πολλά λέμε) και μια γκεστ εμφάνιση στο βιβλίο "Sex" της Μαντόνα. Βέβαια, για να λέμε του στραβού το δίκαιο, το παιδί γέρασε σχετικά καλά και κάνει ακόμα φιλότιμες προσπάθειες για να τον ξαναθυμηθούν, πέρυσι π.χ. έπαιξε στη σάχλα "That's My Boy" και πριν 4 χρόνια είχε ξεκινήσει το δικό του ριάλιτι, με κάθε επεισόδιο γυρισμένο σε ένα διαφορετικό δωμάτιο του σπιτιού του.
Συνοπτικά, οι τουμπανέιρος αδερφοί Fairbrass ήταν πολύ σέξι για: το Μιλάνο, τη Νέα Υόρκη, την Ιαπωνία, την αγάπη τους, το αυτοκίνητό τους, το καπέλο τους, το πάρτι σου, τη γάτα τους και, τελικά, το ίδιο τους το τραγούδι. Παρ' όλα αυτά, κατάφεραν και έφτασαν στο νο.1 της Αγγλίας το καλοκαίρι του 1991 και της Αμερικής το χειμώνα του επόμενου χρόνου. Το campy disco anthem σάμπλαρε Jimi Hendrix, κάτι που προφανώς έκανε το θρύλο της ροκ να στριφογυρνάει στον τάφο του, αλλά μας έμειναν τα δικτυωτά φανελάκια των αδερφών (οαδερφός - των αδερφών, μην παρεξηγηθούμε)
Σπάνιο για μπαλάντα να γίνει το χιτάκι του καλοκαιριού, αλλά τα κορίτσια το κατάφεραν το καλοκαίρι του 1993 και έγιναν #1 σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Στην Αμερική έφτασαν μέχρι το #14 και στην Αγγλία μέχρι το #2. Έτσι γλυκάθηκε και η Linda Perry και αποφάσισε να αφήσει τις υπόλοιπες 3 για να ακολουθήσει σόλο καριέρα, κάτι που δεν ευέδωσε μέχρι το 2001 που εκτέλεσε χρέη συνθέτριας και παραγωγού για την Pink, την Aguilera, την Gwen Stefani, τη Jewel, τη Celine Dion και άλλους πολλούς. Ένα κορίτσι που βρήκε το δρόμο του.
Μου είπαν από το κοντρόλ τις προάλλες ότι σε λίγο θα μπει Φεβρουάριος και ακόμα δεν βγάλαμε το post με το μουσικό χάρτη του 2013. Μετά κάτι μου είπαν για το BBC ότι έβγαλε το δικό του "Sound Of 2013" πιο νωρίς από μας, σε εκείνο το σημείο ρώτησα δήθεν αδιάφορα "Ποιος είναι ο Μπιμπισής;" και ξαφνικά έχασα επαφή με το κοντρόλ, δεν θα 'ξεραν ούτε αυτοί να μου πουν.
Τα μωρά
Είναι νινιά ακόμα. Τώρα κάνουν τα πρώτα μουσικά βήματα στο καλλιτεχνικό στερέωμα και πρέπει να τους φερθούμε με στοργή και προδέρμ.
Mikky Ekko
Δεν ξέρω αν κατατάσσεται σωστά στην κατηγορία "μωρό", καθώς ο κύριος Ekko ηχογράφησε το ντεμπούτο του με τη βοήθεια ονομάτων όπως αυτά των Clams Casino, Dave Sitek και Justin Parker (υπεύθυνος για τα μισά καλά κομμάτια της Lana Del Rey και για το Laura) και έχει ήδη στο ενεργητικό του ντουέτο με τη Rihanna, το οποίο θα είναι μάλλον και το επόμενο single της.
CHVRCHES
Οι Knife θα τράβαγαν τις μουτσούνες τους όταν άκουγαν το "Τhe Mother We Share", έχοντας στο ενεργητικό τους αυτό, με τον ίδιο τρόπο που η Ματζάνα έκανε voodoo στην Gaga όταν άκουγε την ξεπατικωσιά της στο "Express Yourself". Παρ' όλα αυτά, οι Σκωτσέζοι CHVRCHES (δεν ξέρω αν το V είναι χάριν εντυπωσιασμού ή αν όντως προφέρονται Τσβρτσις - τσαπρ!) τερμάτισαν πέμπτοι στη λίστα του ΒΒC και ετοιμάζουν το πρώτο τους δίσκο.
Palma Violets
Το ΝΜΕ έχει πάθει ψύχωση με τους Palma Violets, τους "επόμενους Arctic Monkeys" όπως πολλοί (βλάσφημα) τους ονομάζουν. Έγιναν viral πριν καν κυκλοφορήσουν το "Best Of Friends", το "καλύτερο κομμάτι του 2012" σύμφωνα με το ΝΜΕ και στις 25 Φλεβάρη θα βγάλουν το ντεμπούτο τους στη Rough Trade, με τίτλο "180". Μέχρι τότε ακούμε το ολόφρεσκο "Step Up For The Cool Cats" που όντως θυμίζει λίγο Arctic Monkeys. Μωρέ λες;
Rhye
Πρέπει κατ'αρχήν να ξεπεράσετε το σοκ ότι είναι αντρική η φωνή που ακούτε να τραγουδάει. Κατά δεύτερον, το ντουέτο από το Los Angeles είναι καλυμμένο εν μέρει με ένα πέπλο μυστηρίου και το μόνο που έχουμε από αυτούς μέχρι στιγμής είναι δύο υπέροχα singles, συγκρίσεις με τη Sade και τους xx, αλλά και την προσμονή για το ντεμπούτο τους "The Woman" στις 3 του Μάρτη
Τα μπουμπούκια
Είναι ήδη σούπερσταρ στους χιψτερικούς κύκλους, μερικοί αγγίζουν και τη σφαίρα του mainstream. Έχει αρχίσει να τους ποστάρει ο ψαγμένος gay συμμαθητής σου στο facebook ανάμεσα στη Rihanna και το νέο bollywoodιανό βίντεο της Ελένης της Φουρέιρα, το οποίο έχει τοποθέτηση προϊόντος κερί αποτρίχωσης, ανάμεσα στα μπαχάρια και στα πέπλα.
Haim
Οι νικήτριες του "BBC's Sound Of 2013" είναι οι αδερφές Haim (ναι, Ηaim είναι το επίθετό τους) οι οποίες μετά τη νίκη τους, έχουν άλλο boost για την κυκλοφορία του LP τους. Για την ιστορία, το "BBC's Sound Of.." έχει ξεράσει ονόματα που έγιναν αστέρια (Adele), άλλα που τα πήγαν σχετικά καλά (Jessie J) και άλλα που πάτωσαν σχετικά γρήγορα (Little Boots, Michael Kiwanuka). Εμείς εδώ είμαστε fan των κοριτσιών, από τότε που κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP, τις είχαμε βάλει να ανοίγουν και το καλοκαιρινό μας mixtape. Suck it, BBC!
Ms Mr
To ντουέτο κυκλοφόρησε το πρώτο τους EP "Candy Bar Creep Show" πέρυσι μέσω Tumblr και άρεσε σε πολύ κόσμο, μεταξύ των οποίων ο Twin Shadow, ο Chet Faker και η Charlie XCX, οι οποίοι ρεμίξαραν τα 4 κομμάτια του EP. Το Μάιο λοιπόν θα βγει το πρώτο τους full length, με το "Fantasy" σινγκλ - προπομπό το Μάρτιο, πιθανότατα στην ίδια γκροτέσκ αισθητική που ερωτευτήκαμε.
Sky Ferreira
Τη γνωρίσαμε όταν ναζιάρικα δήλωνε "When I eat cake, I prefer the cherry", αφήνοντας πολλά υπονοούμενα, στο "Without Lies" των Aeroplane. Δεύτερο βήμα της εικοσάχρονης Sky Tonia (μην μπερδεύεστε, το Tonia είναι πορτογαλέζικο) ήταν το φετινό Ghost, με διθυραμβικές κριτικές. Το "Everything Is Embarassing" πήρε σφραγίδα Best New Track από το Pitchfork, αν και συνοδεύτηκε από ένα βίντεο επιπέδου Κωνσταντίνου Ρήγου (σόρι Κωστάκη, πάνε οι εποχές που έπιανες Πέγκυ Ζήνα και την έκανες rawk) και είναι έτοιμη να κάνει επιτέλους το μπαμ με το "I'm Not Alright".
ΑlunaGeorge
Φιναλίστ στο "BBC's Sound of 2013", έφτασαν στην πηγή και νερό δεν ήπιαν, αφού έχασαν από τις 3 αδερφούλες Haim. To "Your Drums, Your Love" φιγούραρε σε πολλές λίστες για τα καλύτερα του 2012 και περιμένουμε εναγωνίως το πρώτο τους full length Body Music τον Ιούνιο, με πρόπομπό του το "Diver".
Azealia Banks
Μέσα στο 2012 κυκλοφόρησε EP, mixtape, έγινε η μούσα των ASOS και της Mac (λαϊκό κορίτσι γαρ), έγινε κολλητάρι με την Lana Del Rey, η Lady Gaga ζήτησε συνεργασία μέσω twitter, o Kanye West τη θέλει στη δισκογραφική του και μόλις μπήκε ο νέος χρόνος απασχόλησε τα blogs με την Ιντερνετική κόντρα της με την έτερη ράπερ Angel Haze. Α ναι, και το "Broke With Expensive Taste" έχει ημερομηνία κυκλοφορίας 12 Φλεβάρη και ένα πρώτο σινγκλ που θα λέγεται "Miss Amor".
Οι teenagers
Έχουν ήδη κάνει τα πρώτα επιτυχημένα βήματά τους στα μουσικά δρώμενα αλλά παραμένουν φρέσκοι και λαμπεροί. Μερικοί γερόλυκοι ξεκινάνε side projects, μερικοί ξινοί παρατάνε της μπάντες τους και άλλοι είναι αυτοδημιούργητοι, αλλά όλοι ανήκουν εδώ, στην οργισμένη εφηβεία του 2013.
Wavves
Ή αλλιώς ο γκόμενος της Bethany Cosentino (Best Coast). Ο Nathan Williams και η παρέα του μετράνε ήδη 5 χρόνια δισκογραφίας αλλά το μπαμ έγινε το 2010 με το "King Of The Beach". Το τέταρτο LP τους θα λέγεται "Krazy Sexy Cool", φόρο τιμής ίσως στο σημαδιακό για τα 90's δίσκο των TLC "CrazySexyCool", και πρώτο σινγκλ το Sail To The Sun.
Major Lazer
Το "Free The Universe" είναι κρίσιμο, καθώς είναι το πρώτο πρότζεκτ του Diplo χωρίς τον πρώην συνεργάτη του, Switch. Παρ' όλα αυτά, ακούσαμε πολύ το "Get Free" μέσα στο 2012, οι συνεργασίες τους με No Doubt, Snoop Dogg και Hot Chip μας καθησυχάζουν κάπως και οι πρώτες συνεργασίες που μάθαμε (Flux Pavilion, Santigold, Ezra Koenig, Bruno Mars) μας ερεθίζουν τη φαντασία.
Christopher Owens
Ή αλλιώς frontman των Girls. Αφού διέλυσε το γκρουπ (ο ίδιος δήλωσε ότι αποχώρησε αλλά οι Girls είναι από αυτά τα group που απλά πλαισιώνουν έναν frontman) επιχειρεί σόλο καριέρα, με το Lysandre να κυκλοφορεί 15 του μηνός. Από το πρώτο δείγμα, μυριζόμαστε κάτι σε πιο ακουστικό Patrick Wolf, κάτι που θα υποστηρίξει το glam image που προωθεί, ποζάροντας για την ανοιξιάτικη καμπάνια του Yves Saint Laurent. Στο εξώφυλλο του δίσκου πάντως είναι λίγο άλουστος.
Toro Y Moi
Στην Ελλάδα έχουμε μια τάση να παθιαζόμαστε με όποιο όνομα μας δίνει συναυλιακή σημασία. Θυμάστε το sold out gig του Dirty Beaches το 2011; Όπως και να 'χει, ο Toro Y Moi έχει κάνει χαμό στα μουσικά blogs από το 2010 και φέτος θα κυκλοφορήσει το τρίτο full length album του, "Αnything In Return", συνοδευόμενο από μια εμφάνιση στο Bios στις 18 του Γενάρη, στα πλαίσια της προώθησης του δίσκου. To "So Many Details" πάντως είναι ένα μικρό διαμάντι, το ίδιο και το videoclip.
Αtoms For Peace
Thom Yorke, Flea, ο παραγωγός των Radiohead Nigel Godrich και ο πρώην ντράμερ των REM, Jay Waronker. Αυτοί οι 4 λοιπόν, μαζί με τον Mauro Refosco θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τους LP "Amok" στις 25 Φεβρουαρίου, το οποίο ηχογράφησαν μέσα σε 3 μέρες. Το "Default" δεν με τρέλανε προσωπικά, αλλά περιμένω να δω τι θα βγάλει αυτή τη φορά ο μαστρο - Yorke.
James Blake
Έκανε αίσθηση με το ντεμπούτο του το 2011 και ήδη άρχισε να παίζει τα νέα του κομμάτια σε συναυλίες του. Σε κάποιες setlists υπήρχαν τίτλοι όπως "To The Bank", "Our Love Comes Back", "Everyday I'm Safe" και σε άλλες απλά "New Song 1" και "New Song 2" (πόσο μπροστά θα ήταν να έχουν όντως τέτοιο τίτλο). Όπως και να 'χει, περιμένουμε να δούμε τι έχει σκοπό να κάνει φέτος ο electro-crooner και αν ο δεύτερος δίσκος του θα είναι εξίσου νανουριστικός με τον πρώτο.
Οι έμπειροι
Σαν τον μεγάλο αοιδό Θάνο Καλλίρη, τραγουδάνε με αυταρέσκεια "μα πάντα ευτυχώς ο παλιός είναι αλλιώς" και κοιτούν κάθε χρόνο τα new entries από το βάθρο τους. Όσες μετριότητες και να κυκλοφορήσουν, πάντα θα τους αγαπάμε για τα αριστουργήματα που μας πρόσφεραν τις προηγούμενες χρονιές.
M.I.A.
To Matangi είναι μεγάλη ιστορία και αυτό. Πρώτο του single το επικό "Bad Girls" (τραγούδι της χρονιάς σύμφωνα με αυτό εδώ το μπλογκ που διαβάζεις, yay!) και ημερομηνία κυκλοφορίας ακόμα υπό συζήτηση, αφού μετά από ήδη ένα reschedule, η εταιρεία της βρίσκει το δίσκο "πολύ χαρούμενο". Η αλήθεια είναι ότι δεν σκίσαμε και το βρακί μας με τα πρώτα demo που ακούσαμε.
Arcade Fire
Πέστε να με φάτε αλλά λάτρεψα μέχρι και το Abraham's Daughter, που έγραψαν για το Hunger Games. To περιμένω πώς και πώς, τελειώνετε.
The Knife
"Shaking The Habitual" θα λέγεται ο 4ος δίσκος τους (φυσικά και δεν μετράμε το soundtrack για την όπερα του 2010") και αναμένεται 9 Απριλίου, μαζί με μια παγκόσμια περιοδεία που ξεκινάει 12 Μαϊου από την Κοπεγχάγη και σταυρώνουμε τα δαχτυλά μας, κάνουμε ευχέλαια, χορεύουμε το χορό των μπιζελιών να περάσουν από την Ελλάδα.
Yeah Yeah Yeahs
Πέρασε μια δεκαετία από τότε που η Karen O ούρλιαζε ότι έχει "Date With The Night" στο ντεμπούτο των Nεοϋορκέζων και περιμένουμε τον τέταρτο δίσκο τους. Ήδη έπαιξαν το "Despair" σε συναυλία ενίσχυσης για τον τυφώνα Sandy και περιμένουμε τη συνέχεια.
Beyonce
Μετά το όχι και τόσο επιτυχημένο "4", η Queen Bey ετοιμάζει τετραπλό χτύπημα με Super Bowl Halftime Show στις 3 Φλεβάρη, επανένωση των Destiny's Child on stage, νέο σινγκλ κάποιες μέρες πριν και αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ στο ΗΒΟ. Φήμες τη θέλουν να συνεργάζεται και με τον Frank Ocean σε κάποια κομμάτια, ενώ ήδη έχουν γίνει γνωστά τα ονόματα των The Dream, Timbaland και Justin Timberlake. Μέχρι τότε μας δίνει μια γεύση με το φρεσκότατο κομμάτι των Destiny's Child, λίγο άνοστο κατά τη γνώμη μας.
Justin Timberlake
Οut of the blue έσκασε ένα βιντεάκι με τον Justin να μπαίνει σε ένα studio, να φοράει ακουστικά και να λέει "I'm ready" μπροστά από ένα μικρόφωνο. Ταυτόχρονα ξεκίνησε ένα countdown στο επίσημο site του, που σταματάει Κυριακή 13 Ιανουαρίου, εξάπτοντας την περιέργειά μας για το τι ετοιμάζει ο κύριος που έφτιαξε το πιο hipster - friendly mainstream δίσκο των '00s.
The Black Keys
Ένας δίσκος ανα δυο χρόνια είναι μάλλον ένας καλός ρυθμός για το ντουέτο, οι οποίοι μπαίνουν στο studio μες στο μήνα. Υπολογίζουν να το κυκλοφορήσουν το φθινόπωρο, αφού συνεχίσουν την περιοδεία τους την άνοιξη.
Μissy Elliott
Μετά από αλεπάλληλες καθυστερήσεις, το "Block Party" αναμένεται να κυκλοφορήσει κάπου το καλοκαίρι. Η Missy συνεργάζεται για έβδομη φορά με τον Timbaland, πράγμα που δεν ξέρουμε αν είναι καλό ή κακό, αν κρίνουμε όμως από το πρώτο σινγκλ, "Triple Threat", μάλλον κακό.
Τα πουρά
Είναι μερικοί καλλιτέχνες που όσο περνάνε τα χρόνια ωριμάζουν, σαν το καλό κρασί ή το single malt ουίσκι. Είναι και κάποιοι άλλοι που ξεμωραίνονται βέβαια και νομίζουν ότι ο χρόνος έχει σταματήσει και βρίσκονται ακόμα στη χρυσή εποχή του cd.
David Bowie
Δώρο γενεθλίων στον εαυτό του έκανε ο Thin White Duke, κυκλοφορώντας το κομμάτι "Where Are We Now?" ανήμερα των 66ων γενεθλίων του. Το νέο του άλμπουμ "The Next Day" θα βγει Μάρτιο και ψιθυρίζεται ότι θα είναι η συνέχεια της "τριλογίας του Βερολίνου" (Low - Heroes - Lodger), μιας και το "Where Are We Now?" είναι φόρος τιμής στην αγαπημένη του πόλη.
Nick Cave & The Bad Seeds
O Νικολάκης ο Cave θα κυκλοφορήσει στις 19 Φεβρουαρίου το 15ο studio album του, παρέα με τους Bad Seeds. Θα ονομάζεται "Push The Sky Away" και πρώτο σινγκλ είναι η πανέμορφη μπαλάντα "We No Who U R", με τίτλο σαν να τον έχει γράψει η Ke$ha. Ανυπομονούμε για το αποτέλεσμα, το οποίο ο ίδιος ο Νίκος ο Cave παρομοίασε με "μωρό - φάντασμα σε θερμοκοιτίδα". Σοβαρά ρε Nick;
Queens Of The Stone Age
Οι managers της μπάντας μπορεί να αρνήθηκαν τις φήμες για κυκλοφορία του έκτου δίσκου τους το Μάρτιο του 2013 αλλά επιβεβαίωσαν ότι θα κυκλοφορήσει μέσα στο χρόνο. Ακούγονται πολλά ονόματα, μεταξύ των οποίων ο Dave Grohl σε χρέη ντράμερ, ο Trent Reznor και ο πρώην μπασίστας τους, Nick Oliveri. Φυσικά η συνεργασία - έκπληξη είναι αυτή με τον Jake Shears, frontman των Scissor Sisters και gay icon, σε κάτι που αποκαλεί ο ίδιος "satanic cabaret", χωρίς ακόμα να ξέρουμε αν θα καταλήξει μέσα στο δίσκο.
Cher
Η Cher τερματίζει την έννοια της πουρομπεμπέκας, κυκλοφορώντας το 26ο άλμπουμ της το Μάιο και ξεκινώντας παγκόσμια περιοδεία. Μην με παρεξηγήσετε, την αγαπώ τη Cher, αλλά το "Woman's World" είναι σαν κομμάτι που απορρίφθηκε από τα προκριματικά της Eurovision (και πραγματικά μόνο η Madonna και η Cher θυμούνται πλέον τον Oakenfold και τον βάζουν παραγωγό). Και δεν ξέρουμε αν στα 66 της είναι σε θέση να υποστηρίξει άλλο ένα camp και φαντασμαγορικό show χωρίς να φαίνεται σαν καρικατούρα drag queen. Άσε που ο φόβος μην της ξεκολλήσει το ψεύτικο ζυγωματικό καραδοκεί.
U2
Δεν μας αρέσουν οι U2 σ'αυτό το blog. Δεν μας αρέσει ο Bono σ'αυτό το blog. Παρ'όλα αυτά, το ότι οι U2 ηχογραφούν το νέο τους υλικό με τον Danger Mouse είναι από μόνο του είδηση, όπως και η δήλωση του Bono ότι "χρειάζονται κάτι πραγματικά special αυτή την περίοδο". Μπορούμε να τους πιστέψουμε, αφού τα sessions κρατάνε από το 2011 και περιμένουμε να δούμε τι θα βγάλουν. Προσωπικά πάντως, δεν υπόσχομαι ότι θα το ακούσω.
Όταν εν έτη 2007 ο Burial μίξαρε το "Wayfaring Stranger", κομμάτι από το πρώτο και ανεξάρτητο EP του Jamie Woon (το οποίο έχει και ένα πολύ τριτοδεύτερο low budget βίντεοκλιπ), κανείς δεν ήξερε ποιος είναι και τι δουλειά βαρούσε ο συγκεκριμένος 24χρονος τότε Βρετανός τραγουδοποιός. Τρία χρόνια μετά, τον Οκτώβριο του 2010, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο single του επερχόμενου album του, "Night Air", κέντρισε την προσοχή των κριτικών αλλά και του indie/hipster κοινού ως ένα ανερχόμενο ταλέντο, κάτι το οποίο επισφραγίστηκε όταν βρέθηκε στην 4η θέση της ψηφοφορίας Sound of 2011 του BBC για τους πιο υποσχόμενους νέους καλλιτέχνες. Τώρα, με την έξοδο του πρώτου του άλμπουμ στην Ευρώπη, το hype του έχει εκτοξευθεί!
Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι η μουσική του βασίζεται περισσότερο στην R&B. Εγώ πάλι θα έλεγα ότι είναι μια μίξη R&B, soul, ambient και dubstep. Ο δίσκος του είναι πολύ καλός, έχει εθιστικές μελωδίες και ωραία στιχάκια, ενώ τα φωνητικά του Woon είναι ερωτεύσιμα. Από τα τραγούδια ξεχωρίζουν αρκετά, με πρώτο και καλύτερο το "Night Air", το οποίο έχει ήδη κερδίσει μια θέση στα καλύτερα κομμάτια του 2011 για μένα. Στην παραγωγή του εν λόγο τραγουδιού συμμετέχει και ο Burial. Επίσης το "Lady Luck" με το gospel-like ρεφρέν, το "Middle" που θυμίζει 90s και το μεθυστικό "Echoes" βρίσκονται στα highlights του άλμπουμ. Αναπόφευκτα έχει και ορισμένα filler songs αλλά δεν επηρεάζουν τόσο το σύνολο. Είναι δίσκος με πιο ήρεμους ρυθμούς και απαλούς ήχους, και παρόλο που δεν είναι το πιο αγαπημένο μου στυλ μουσικής, στη συγκεκριμένη περίπτωση με κέρδισε.
Ενθουσιασμό δημιουργεί στο εξωτερικό το mixtape αυτό του πρωτοεμφανιζόμενου The Weeknd. Ο άνθρωπος πίσω από το πρότζεκτ είναι ένας 20χρονος από το Τορόντο εν ονόματι Abel Tesfaye, ο οποίος μαζί με τους παραγωγούς Doc McKinney και Illangelo, κυκλοφόρησε πριν ένα περίπου μήνα τον εν λόγω δίσκο σε ηλεκτρονική μορφή, εντελώς δωρεάν. Η μουσική του Tesfaye χαρακτηρίζεται ως R&Bαλλά είναι προφανές ότι διαφέρει πάρα πολύ από το R&B που έχουμε συνηθίσει καθώς χρησιμοποιεί πολλά στοιχεία ηλεκτρονικής και indie. Ο δίσκος είναι γεμάτος samples (Beach House, Aaliyah, Siouxsie and the Banshees) και βρίθει αναφορών στα ναρκωτικά και στο φτηνό και βρώμικο σεξ. Αν και στο μεγαλύτερο μέρος του δίσκου αυτό λειτουργεί υπέρ του, σε ορισμένα σημεία τον εκχυδαΐζει. Τουλάχιστον όμως δεν κρύβεται πίσω από το δάκτυλο του. Κορυφαίες στιγμές του δίσκου τα "House of Balloons / Glass Table Girls" και "Wicked Games". Το πρώτο είναι το πιο ηλεκτρονικό κομμάτι του δίσκου, και χωρίζεται σε δύο μέρη (εξού και οι δύο τίτλοι). Το πρώτο έχει sample από το "Happy House" της Siouxsie και το δεύτερο άμεσες αναφορές στην κόκα. Το "Wicked Games" από την άλλη είναι ίσως το πιο καθαρό R&B κομμάτι του δίσκου και ξεκάθαρα από τα πιο NSFW.
Εναλλακτικό αλλά και mainstream, σέξυ αλλά και πρόστυχο, το "House of Balloons" είναι ένα αρκετά καλό breakthrough το οποίοθα συζητηθεί αρκετά.
Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να κατεβάσει τον δίσκο από εδώ.
